Nadruk na drewnie po cięciu pomaga zachować kontrolę nad partią, długością odcinków, klasą jakości i dalszym przepływem materiału. Samo oznaczenie nie wystarczy jednak wtedy, gdy deski, listwy albo klocki po wyjściu z maszyny trafiają na przypadkowy stos. W takim układzie znakowanie szybko traci wartość, bo operator nadal musi ręcznie rozdzielać materiał, sprawdzać paczki i poprawiać błędy. Dlatego drukarkę, odbiór i sortowanie warto zaplanować jako jeden ciąg pracy. Materiał powinien przejść od cięcia do oznaczenia, a następnie trafić w określone miejsce: do bufora, sortera, stanowiska układania albo dalszej obróbki.
Znakowanie powinno wynikać z przeznaczenia materiału
Na początku trzeba określić, jakie informacje mają znaleźć się na drewnie i kto będzie z nich korzystał. Inaczej oznacza się deski kierowane do magazynu, inaczej klocki paletowe, listwy, kantówki albo półprodukty do dalszej obróbki.
Nadruk może zawierać numer partii, długość, symbol zlecenia, klasę jakości, oznaczenie odbiorcy albo informację potrzebną przy kompletowaniu zamówienia. Zakład powinien więc dobrać treść nadruku do sposobu pracy na kolejnych stanowiskach.
Jeśli po cięciu materiał trafia do kilku miejsc, znakowanie powinno ułatwiać jego rozdzielenie. W takiej sytuacji drukarka do znakowania nie powinna stać tam, gdzie akurat znajdzie się wolna przestrzeń. Najlepiej zaplanować ją w miejscu, w którym drewno przesuwa się stabilnie, w przewidywalnym rytmie i w stałym położeniu względem głowicy drukującej.
Odbiór po cięciu wpływa na czytelność nadruku
Nadruk musi pozostać czytelny po opuszczeniu strefy znakowania. Jeżeli drewno po oznaczeniu obraca się, obija o inne elementy albo miesza z odcinkami o innej długości, rośnie ryzyko błędów w dalszej produkcji.
Dlatego duże znaczenie mają prowadnice, przenośniki, stoły odbiorcze, bufory i stanowiska sortujące. Odcinek powinien przejść przez strefę znakowania w stabilnej pozycji, a później trafić do właściwego miejsca. Dopiero taki układ pozwala wykorzystać nadruk jako realne wsparcie kontroli partii.
Przy krótkich odcinkach liczy się szybki i płynny odbiór. Przy długich deskach większe znaczenie ma równe podparcie na całej długości. Przy klockach paletowych trzeba zadbać o to, aby materiał nie blokował wyjścia z maszyny tnącej. Zbyt wolny odbiór ograniczy wydajność nawet wtedy, gdy sama maszyna do cięcia pracuje sprawnie.
Automatyzacja zmniejsza liczbę błędów operatora
W produkcji seryjnej ręczne opisywanie drewna szybko staje się źródłem pomyłek. Operator może wpisać błędną długość, oznaczyć niewłaściwą partię albo odłożyć materiał do złej paczki. Im więcej krótkich serii i zmian zleceń w ciągu dnia, tym większe ryzyko takich sytuacji.
Automatyczny odbiór porządkuje przepływ materiału. Drukarka nanosi oznaczenie w określonym miejscu, a transporter, bufor lub sorter prowadzi odcinek dalej. Dzięki temu informacja o partii może pozostać z materiałem także wtedy, gdy drewno czeka na suszenie, dalszą obróbkę, magazynowanie albo wysyłkę.
Taki układ przydaje się szczególnie w zakładach, które tną różne długości w jednym cyklu albo często zmieniają zlecenia. Znakowanie pomaga wtedy utrzymać porządek bez ciągłego ręcznego sprawdzania każdej paczki.
Gdzie umieścić drukarkę do znakowania?
Miejsce montażu drukarki zależy od rodzaju drewna, prędkości transportu i układu linii. Drukarka może pracować za maszyną tnącą, przed stołem odbiorczym albo przy stanowisku sortującym. Najważniejsze, aby materiał nie zmieniał położenia podczas nanoszenia nadruku.
Powierzchnia drewna powinna znajdować się w stałej odległości od głowicy. System sterowania powinien też określać moment przejazdu odcinka przez strefę znakowania. Bez tego nadruk może pojawić się w złym miejscu, mieć nierówną jakość albo nie odpowiadać właściwej sztuce materiału.
Rodzaj drewna także ma znaczenie. Gładka listwa stolarska stawia inne wymagania niż surowy klocek paletowy. Przy wilgotnym, zapylonym lub nierównym materiale trzeba zwrócić uwagę na trwałość oznaczenia i sposób prowadzenia odcinka przez linię.
Jak połączyć nadruk z maszynami Metal-Technika?
Metal-Technika projektuje i produkuje maszyny do obróbki drewna, w tym optymalizerki, systemy podawania i odbioru, transportery, bufory, stanowiska sortujące oraz sztaplarki. Takie urządzenia mogą tworzyć uporządkowany ciąg pracy po cięciu, w którym znakowanie staje się jednym z etapów przepływu materiału.
Jeżeli zakład planuje automatyczną maszynę do cięcia drewna, powinien od razu określić, co stanie się z odcinkiem po opuszczeniu piły. Czy materiał trafi do sortowania? Czy wymaga nadruku? Czy ma utworzyć paczkę według długości, partii albo zlecenia? Odpowiedzi na te pytania wpływają na długość odbioru, typ transportera, miejsce bufora i zakres pracy operatora.
Dobrze zaprojektowana linia nie kończy się na cięciu. Uwzględnia też transport materiału, oznaczenie, rozdzielenie odcinków i ich przygotowanie do kolejnego etapu.
Znakowanie powinno wspierać cały przepływ materiału
Nadruk na drewnie po cięciu działa najlepiej wtedy, gdy zakład nie traktuje go jako osobnej czynności wykonywanej ręcznie. Znakowanie powinno współpracować z odbiorem, sortowaniem i układaniem materiału. Wtedy pomaga utrzymać porządek w partiach, skraca szukanie właściwych odcinków i ogranicza błędy przy kolejnych stanowiskach.